Bagong Kahulugan

Noong ako ay bata pa lamang (bandang 7 years old siguro) , ang kahulugan ng pasko ay ang pagkakaroon ng "family gatherings" at handaan. Kahit mga Iglesia ni Cristo kami, ipinagdiriwang nila ito sapagkat nakikisama sila sa lolo at lola kong Katoliko. Kadalasan pumupunta kaming probinsya para bisitahin ang aming mga kamag-anak o di kaya naman matutulog ang mga pinsan ko sa bahay namin. Ngunit hanggang doon lang ang alam kong dahilan ng pasko.

Ngayong ika-16 na taon kong pamumuhay sa mundong ito, nagkaroon ito ng bagong depinisyon. Ang dati kong paniniwala na ang pasko ay isang mistulang masayang bakasyon ng mga estudyante upang makapiling ang mga minamahal sa buhay ay nagbago.

Mas naging bukas ang aking mata kung bakit may pasko. Simula noong umattend na ako ng simbang gabi, nag-iba ang aking mga pananaw ukol dito.Nalaman-laman ko na ipinagdiriwang pala ang tuwing pasko ang pagkasilang ni Hesus, ang ating tagapagligtas. Ang pasko pala ay tungkol sa pagbibigayan, pagmamahalan, at pagasa ng sanlibutan. Hindi ko alam ang mga ito. Ako ay manghang-mangha. Wala akong kaalam-alam sa mga ganitong bagay, daig pa ako ng mga paslit sa may bahay sambahan. Kaya naman, mas lalo akong ginanahan para buksan ang bibliya at saliksikin ang katotohanan.

Minsan sumagi sa aking konsensya, ang dami kong alam. Mapa-science, math, literature, history, computer, kahit papaano may ideya ako sa mga ito. Ngunit, nakakahiya rin pala na wala kang alam sa bibliya. Parang mangmang ang puso't-isipan mo pag wala kang natatanggap na mga salita nito, kahit gaano ka katalino pero pag di mo alam ang kanyang mga pangako, utak mo ay parang kahon na walang laman. Ganyan ang mga sumasanggi sa isip ko noong isang araw.

Dahil dito, mas pursigido tuloy ako na unawaan ang mga salita NIYA. Naniniwala ako na dapat nating mas pasiglahin ang pagpupuri kay Hesus na siyang nagligtas sa atin. Hindi man tayo maging katulad niya, ngunit pahalagahan natin ang kanyang pagsasakripisyo at pagbibigay ng biyaya sa atin. Maswerte ako, maswerte tayong lahat, tayo ang dahilan kung bakit may pasko, ipinanganak ang tagapagligtas dahil sa ating lahat!

Kahit papaano lumalim ang kaalaman ko sa totoong diwa ng pasko, hindi man perpekto at kalalim ang pag-iisip ko sa tunay na depinisyon ng sa pasko gaya ng iba kong kasama sa church, pero kahit papaano, may naipunla akong aral para payabungin ang karunungan ko sa bibliya.

Just some random thoughts

2013 - 11 - 03 Sunday

Hindi ko alam paminsan-minsan kung dapat kung ipagpasalamat ang mga angkin kong talento. Tila minsan ito ay parang lason na maaring makasakit sa iba. Aminado ako, marami akong talento, marami akong alam sa iba't ibang bagay. Hindi ko alam ang limitasyon ng aking kakayahan, walang makakahadlang sa pagpapaunlad ng mga ito. Sa sobrang pagmamahal ko sa aking talento at pagpapayabong ng mga ito, yung iba minsan hinihila ka nila pababa, samantalang ang iba ay tinutulak ka pa nila sa progreso ng mga ito.

Bat nga ba ako nagdadrama ng ganito? OA? Hindi ako OA, may lahing writer lang kaya ganito kahalimuyak ang aking mga salita. Sa mabilis na usapan, madalas na ang pagkainis ng aking kapatid. Sabi huwag pumatol sa mga kaaway sapagkat negatibo ito sabi sa bibliya. Hindi ko alam kung bakit naiinis siya sa akin? Minsan nadadamay tuloy ang aking mga talento. Minsan sinisisi ko ang mga ito. Sa sobrang dami kong alam gawin, parang nagkakaroon ng ekspektasyon ang mga nakapaligid sa aking kapatid. Hindi naman kasalanan ang maging magaling sa maraming bagay? Hindi ko naman siya pinapatulan. Kaso minsan, sumosobra na din, ikaw ba naman makatanggap ng" Fuck u" mula sa kanya. Sino bang hindi gaganahan na maging matino? Pero ito sinusubukan na naman ang aking pasensya. Sabi nga ng kaibigan ko, be prepared sa mga test ng patience sa akin when you seek for it through God. Minsan sinasabi ko kada magpepray ako.. Masama ba maging magaling Lord? Alam ko hindi ko dapat pinagdududahan ang aking mga kakayahan, pero paano kung nakakasakit na ito?

Usapang talento ulit. Higit na dalawang buwan na ako sa KND, at nag-eenjoy naman ako. KND? Sila ang tagapaghubog ng aking mga talento. AS IN. Noong anniversary nga, di ko ineexpect na magvaviolin ako. Isa pa naman din sa pinakaayaw kong gawin na alam ko naman gawin ay ang pagpapatugtog nito. Hindi ko talaga ito hilig at napilitan lang ako mag-aral nito. Hindi ko rin alam kung paano nila nalalaman mga talento ko. Kanina nga lang after ng service, kinausap ako ni kuya pie. Nalaman niya na magaling daw ako sa editing stuff, nakita niya ata yung yearbook na inedit ko. Next sunday, ako naman daw gumawa ng mga announcements. Tapos yung mga nasa music minstry naman ineencourage na ipagpatuloy ko ang violin, ewan ko, sadyang mahirap mahalin ang bagay na hindi mo gaano kamahal masyado pero titignan ko pa din kung makakaya ko (ang drama) . Tapos nung nagkaroon ng meeting kanina, pinagagawa naman ako ng layout para sa flyers na ipamimigay. Naku, inalam talaga ng KND kung ano mga talento ko..si Elizabeth, tingin ko siya salarin sa pagpapalaganap nito. ( Malamang, isang taon at mahigit ko na rin siyang kaibigan, kilalang kilala nga talaga ako ng babaeng ito) Kaso, hindi rin maiwasan ang pangamba sa aking puso, may ginagampanan din kasi kong mga adhikain sa pamilya at eskwelahan. Kung kaya ko nga mag kage bunshin no jutsu, aba matagal ko na itong ginawa. Nag-aalala rin ako minsan, baka hindi ko na nabibigyang pansin ang studies ko? at baka hindi ko na rin nabibigyang pansin ang pamilya ko?

HAKUNA MATATA.

DSPC Days

Mark 9:23 And Jesus said to him, “‘If you can’! All things are possible for one who believes.”

We believed. That's why we won.

Napakasarap sa pakiramdam ng manalo na bukal sa kaibuturan mo at alam mo sa sarili mong ginawa mo ang lahat ng makakaya mo para malagpasan lahat ng mga pagsubok. Nagpapasalamat talaga ako sa Diyos sa lahat ng opportunidad na ibinigay niya sa akin at sa buong Ang Repleksyon family. Binigyan Niya kami ng pagkakataon na maibuga ang mga natatago naming galing. 

Binago ng batch namin ang kasaysayan ng school paper namin. Bukod sa iniba namin ang pangalan na mula Delikasis na naging Ang Repleksyon, nagkamit din kaming LAHAT ng karangalan. Dati halos iisa o dadalawa lang nakakakuha ng medalya sa DSPC (Division Schools Press Conference) , minsan pa nga wala, pero ngayon nagbigay kami ng pag-asa na KAYA pala ulit bumangon ng school paper namin pagdating sa mga presscons.

Nakakaba ang awarding para sa aming lahat, malaki ang pressure na nakaatang sa amin sapagkat 11 schools lang ang naglaban-laban na dati ay 60+ schools mula sa Division of Cavite. Parang pag wala ka sa top 7 na pasok sa Regionals parang kahihiyan. Ngunit hindi naman nangyari ito, sapagkat nakakuha kami lahat ng pwesto. Nung una palang tinawag yung unang category at nakasungkit agad ng medalya ang aking kapwa mamamahayag na si Jester, isang malaking kagalakan talaga sa akin yun at nagpatuloy-tuloy pa ang pagsungkit naming lahat. Naging 3rd pa kami sa over-all. Sobrang blessing talaga ng bagong pangalan ng school paper namin.

Kaya ngayong RSPC, binigyan ulit kami ni Lord ng pagkakataon na magpamalas ng aming mga kakayahan. Lulubus-lubusin na namin ito, lalo na sa mga 4th year na kasama ko, last na namin ito :D Alam kong may makakapasok sa amin ng Nationals. Idededicate ko talaga ulit ang laban ko sa RSPC kay Lord. Sobrang thankful talaga ako na I'm truly blessed.

Colossians 3:23-24 Whatever you do, work heartily, as for the Lord and not for men, knowing that from the Lord you will receive the inheritance as your reward. You are serving the Lord Christ.

Intramurals :D

Ate Steph's Debut

My KND Experience

Una sa lahat...What is KND? Abbreviation lang yan which means.. " Katiwala ng Diyos"

Last last last Thursday.. Habang kasagsagan ni Maring + Habagat gumala kami ni Zab for fun. Suddenly naopen yung discussion about sa church nila. Iniinvite niya ako sa church nila. Alam ko last year pa niya akong gusto iinvite sa church nila kaso.. ako yung umaayaw. Ayaw ko. Kahit ilang beses na ako inalok ng mga taong nakapaligid sa akin sa kung anu-anong church.. mapa-church ko dati iniinvite parin ako eh.. ayaw ko. Aminado ako. Ayaw ko. Dahil sa natatakot ako. Natatakot ako sa magiging reaksyon ng parents ko/mga kapatid ko. Lumaki kasi ako sa kakaibang pamilya na may kakaibang pananaw sa buhay.

Ikaw ba naman? Lolo at Lola mo sobrang  Romano Katoliko, Nanay mo kung saan-saan nakakapagchurch : naging Saksi, Iglesia ni Cristo, Born Again, Roman Catholic, Tatay at Kuya mo na walang pakialam sa religion, Ate na walang inatupag kundi lovelife, at bunsong kapatid na walang kamuwang-muwang sa buhay. Kumbaga, ako naguguluhan ako.Sobrang naguguluhan ako. Sa edad ko ngayon, nasa stage ako ng curiosity na ano ba o sino ba talaga si God.

Naaalala ko pa noon habang nagsasagot ako ng GMRC na book noong nasa elementarya pa ako (laki akong Catholic School) , sinabi ng kuya ko "Hindi mo naman kakailanganin yang mga pinag-aaralan mong GMRC at kay God na yan eeh pag nagcollege ka na.." Kaya paran tumatak sa isip ko na ganun. Simula pa nung bata ako pag usapang religion, hindi na ako makasagot. Kahit nung elementarya.. nararamdaman ko ang pagiging out of place kasi ba naman kada may misa sa school hindi ko alam ang gagawin ko. Lumaki ako na ayus lang sa akin na walang religion.

Ayun yung dahilan ko kung bakit inaayawan ko lahat ng offer ng iba't-ibang friends ko ngayong high school. Nakakalagpas sampung offer din ako nun ah.  Madami talaga nagtangka. Kahit nga crush ko ininvite ako pero di ko prin inaaccept.

Pero bakit nga ba sa lahat.. Bakit sa KND? Actually, may doubts pa ako nung sinabi ko kay Zab na pupunta ako sa church nila. Gusto ko ngang gawing excuse yung paggising ko ng late. Kaso nasaktan ko kasi siya .. nung sinabi ko sa kanya na "Kahit anong pilit sa akin hindi ako pupunta sa church" nung 3rd year ko pa yun sinabi sa kanya nung nasa Mcdo.. inunahan ko na siyang sabihan ng ganun kasi sa isip ko noon alam kong tatangkain din niyang iinvite ako (I know I'm so bad), kaya gustung-gusto kong bumawi sa sinabi kong yon.. sinabi kasi niya sa akin (lately na lang) na sobrang nasaktan daw siya nung narinig niya daw yun sa akin.

 Why not try? Wala naman masama siguro kong itry ko diba? Pag-uwi ko after nung gala namin yun lang tanging nasa isip ko. Kaya tinry ko na rin.

Aminado ako nagsinungaling ako sa nanay ko para lang makapunta ng church. sabi ko.. "Pupunta lang ako kila Zab" Which is hindi pala sinungaling, totoo naman na pupunta talaga ako kila Zab. Pero hindi ko minention na pupunta ako ng church.

To tell you the truth.......Ang awkward atsaka naweirduhan ako sa unang pagsisimba ko . Hindi kasi ako sanay. Sobrang nashock ako. Sobrang salungat sa mga dati kong ginagawa . Ang aangelic voice kasi nung kinagisnan ko.. not to mention na part ako ng choir dati. Tapos biglang rock music ang salubong sa akin. It was something new.  Kathleen Rae E. Gonzales, ano ba itong pinasok mo? (Yan yung nasaisip ko nung first time ko magsimba ) Pero nakakatuwa tignan yung mga sobrang dedicated sa kanilang ginagawa just to serve God (katulad nung mga nasa music ministry) .. Isa pa sa sobrang ikinagulat ko. Lahat ng pinagsasabi ni Pastor. Shocks. Sobrang natamaan ako deep inside tagos sa puso pero may point lahat ng sinasabi niya. Pero katulad nga ng sabi ni Zab sa akin, more on application sa buhay yung matutunan sa church nila at hindi siya mere religion .. Which is super true..

Nasa gradual-process palang ako sa pagkilala kay God. Nasa panahon ako kung saan gusto ko muna isurrender at iconfess lahat ng pinagsisihan ko at lahat ng pagkakamali ko. Alam ko hindi ko pa siya completely naiintindihan pero darating din yung point na makikilala ko siya completely.

Napagtanto ko din na super bait ng mga taga-KND. Napaka-welcoming nila.

Nung bandang tanghali, wala akong ideya kung saan kami pupunta. Basta sunod lang ako ng sunod kay ate Nica. Basta ang alam ko gutom na ako. Hindi ko nga alam na may isusurprise sila. 18th Birthday daw kasi ni Jo. Basta sumama lang ako. Medyo gala pala sila (katulad ko) Nag-enjoy naman ako. Dami kong naexperience in one day. Nakakatuwa rin si Kim, parang hindi mo siya mapapahinto sa pagkukwento. Pero syempre ako.. tahimik lang ako. Ayoko kasi magfeeling close agad. Pero gusto ko pa makilala yung mga taga -KND ng lubusan at syempre si God din..... Ayun nung icecelebrate na yung birthday ni Ate Jolina.. Napakanta ako ng hindi oras. Bigla tuloy ako nag-isip ng inspirational na kanta... Di ako prepared. Di ko nga rin ineexpect na kasama ako sa pagcecelebrate ng birthday ni Ate Jolina. Balak ko talaga umuwi na. Ehhh si ate Nica, parang hindi naman ako makatanggi atsaka wala naman gagawin sa bahay eh di sumama na rin ako.

Kakaibang start talaga yung araw na yun sa buhay ko.

Note : Natupad na din yung  New Year's Resolution ko :D To meet new people.

Kaso.. may problema pa ako. Ayaw ng nanay ko na nagsisimba ako. Saan ko daw ba kinukuha yung ginagastos ko sa tuwing pupunta ako ng church? Sa halip daw na tulungan ko siya sa bahay o di kaya sa bahay lang ako tuwing weekends eh nasa church daw ako. Halatang-halata sa mukha niya na ayaw niya akong magsimba. Sabi niya" Oo, maganda naman yung naoopen ka sa mga religion kaso sayang yung oras at pera na nilalaan mo" Iniisip ko naman, yung ibang kabataan nga dyan nagyoyosi, nagdadrugs, and other vices .. Yun na nga lang pagpunta sa church yung ginagawa ko .. ayaw pa? Dami nga niyang banta sa akin eh. Sa tuwing gusto kong ishare yung tungkol sa church, bigla niya kamo sasabihin "Sigurado ka ba dyan sa ginagawa mo? " Kahit gusto ko ikwento yung mga experiences ko sa church eh mag-iiba agad yung topic. Sa kanya ko na nga lang pwede mashare since, wala naman akong nakakausap sa school. That's life.

Sa totoo lang ginawa ko nga lahat para makaattend ng church kahit ang dami ko ng excuses. Lalo na yung sa first launch ng Eco Warriors, yung Sunday na yun.

AND Yes! There is that feeling na hinahanap-hanap mo yung pagpunta ng church. Masaya kasi ako pag nasa church ako at nagpepray ka. Unexplainable.

Actually, si mommy, daddy, at si mymy lang nakakaalam na napunta ako ng church, yung dalawa ko pang kapatid hindi nila alam. Mas kinakabahan ako dun sa dalawa. Hindi ko alam kung bakit.

Sobrang hirap. Ang hirap pumunta ng church lalo na kapag yung mismo mong pamilya hindi ka suportado. They find it unusual na pumupunta ako ng church na tipong gigising ako ng maaga para lang pumunta eh samantalang dati gigising na ako ng 1 or 2 pm tuwing Sunday.

It was uneasy. But... I know na darating din ang time na maliliwanagan ako.

Null Hypothesis or shall I say.. Null Conclusion?

Graduation day seems so near..... Yet its hard to instill in my mind that I should move on with my high school life. Everyday is a drama inside the classroom. It's quite corny and exaggerated sometimes.. "Oh! I'll miss you" ,"Don't forget me after high school", "Let's enter the same college?" and other related lines.

It is not that I'm bitter with my section but somehow I felt being ignored in that class for almost four years. I can't feel the essence of having THAT section. Friends don't exist in that place, I only see litter of plastics scattered at every corner. I just don't know why. I tried my best to get along and to go with the flow, but their impression to me didn't change at all. 

Those people who think their superior enough. Good luck after high school. Our world revolves around the sun, not to you guys.

Those people who talk at your back. Good luck after high school. My back won't respond.

Those people who talk of lies and illusions. Good luck after high school. I can't wait for your magical shows.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ever since I entered high school, there is this little ambition of mine that I haven't fulfilled due to them. The sad part is, I only realized it just now.  My real plans were far away to me..... 

Happy Birthday Zab!

Thanks for being my friend whether in good or bad times. :)

Happy Birthday Peter (June 29,2013)

The memories we kept were more than million words to caption every detail.

Sing Along! (June 29,2013)

After the fun run.......

#ALAMNIUNAFOURTHYEARNATAYO 

It's my first time hearing Samuel singing! Haha! LSS Mode: Take me to your heart

My first fun run! (It's really June 29 folks!)

          From right to left; Jandell, Me, Fenly, Peter, Alyssa, Airine, Patricia, Angel, Nathan, and Daphne

 With Hannah and Jester. They are my fellow journalists.

Group Picture!

Fun under the sun!

One Heart, One City. Bacoor celebrates its 1st city anniversary.

Elizalyn's Birthday Bash!

Home Alone?

   

 

 

My Final First Week

 First week of mayhem and schedule adaptation, just great. Another school year full of hurdles for us students. The teachers gave sudden tasks of stressful paper works. Every teacher our section met this week was expecting too much from us... Whether Physics, MAPEH, ICT, and etc... Being a senior is INTENSE. Even inside the school organizations, there's a lot of load we need to carry for our last year of survival.

My BREAKDOWNS.this week.

* SSG's cancellation to all the performances prepared by the different organizations.
* My little sister being a human tarsier.
* Being late two times.
* The SUDDEN research proposal.
* BNHS's "foodCOURT"

Yahhh, It's been hectic for me. What a great greeting from my school....

One more year. Just one more year.

It's time for College Entrance Tests.... I'm busy lately filling up forms.

Come what may the future beholds..............................................................